ادامه آلودگي هوا و اثرات آن
۵
آلودگي هوا و سرطان
جدول 7 ـ بعضي مواد سمي در هواي تهران
|
158 نانوگرم در متر مكعب |
هيدروكربورهاي عطري چند هسته اي |
|
15 |
اتان |
|
18 |
پروپان |
|
31 |
بنزن |
|
5 |
بوتادين |
|
10 |
فرمالدئيد |
|
7 |
استالدئيد |
اين مواد حاصل احتراق سوختهاي فسيلي هستند كه از طريق مصرف بنزين يا گازوئيل در خودروها وارد هوا ميشوند البته هزاران تركيب پيچيده وجود دارد كه سرطانزاهاي شناخته شده هستند و يا سلامت انسان را با ابتلا به بيماريهاي مزمن مثل آسم و يا حساسيتها به خطر مياندازند.
برآورد ميزان رابطه آلودگي هوا با سرطان بسيار مشكل است زيرا بسياري از تركيبات، شناخته شده نيستند و ضمنا عوامل زياد ديگري نيز در ابتلاء به سرطان موثرند. به هرحال تحقيقات اپيدميولوژيك، خطر بروز سرطان را در افرادي كه در معرض آلودگي هوا بوده اند نشان داده است. شايد موثق ترين شواهد از مطالعات مواجهه شغلي به دست آمده باشد كه در آن يك آلاينده مشخص مورد بررسي قرار گرفته است. بيشترين بروز سرطان در ريه بوده است ولي ساير اعضاء مثل مثانه، معده و كبد نيز مورد حمله سرطان ناشي از آلودگي هوا بوده اند (16). همچنين مرگ و مير ناشي از سرطان ريه در افراد سيگاري مقيم شهر 5/1 برابر افراد سيگاري مناطق روستايي ميباشد و اين دلالت بر اين دارد كه يك سوم از سرطانها در افراد سيگاري مربوط به آلودگي هوا ميباشد. در جدول 8 برآورد موارد سرطان در تهران با توجه به اندازه گيري غلظت هيدروكربنها كه توسط دانشگاه صنعتي شريف انجام گرفته و اثر هر يك از آلاينده ها كه از جدول صفحه 4ـ15ـ2 ماخذ (14) اخذ شده، محاسبه گرديده است. طبق اين برآورد 70 درصد از موارد سرطان ريه در افراد غير سيگاري به آلودگي هوا مربوط ميشود. ضمنا بايد متذكر شد كه در اين برآوردها عدم اطمينان هم وجود دارد زيرا خطر ابتلا به سرطان تابع تجمع مواد سرطانزا در طول زندگي ميباشد لذا نميتوان كاملا به دريافت روزانه نسبت داد.
با اين برآورد سالانه 51 نفر از هر 100 هزار شهروند تهراني در معرض خطر سرطان قرار دارند كه براي حدود 8 ميليون جمعيت تهران متجاوز از 4000 مورد احتمال وقوع سرطان وجود دارد.
جدول 8 ـ خطر ابتلاء به سرطان ريه ناشي از تركيبات مختلف حاصل احتراق
|
تعداد بيمار در سال در هر 100 هزار نفر |
نوع تركيب |
|
10 |
PAH به صورت ذره از طريق تنفس |
|
29 |
PAH از راه غذا |
|
؟ |
PAH گازي |
|
9/2 |
Ethen |
|
1/1 |
Ethan |
|
8/4 |
Butadiene |
|
5/1 |
Benzene |
|
4/2 |
Formaldehyde |
|
7/51 |
جمع |
جدول 9 ـ استانداردهاي هواي آزاد به صورت راهنما براي اروپا (17)
|
ميانگين زمان |
غلظت |
نوع تركيب |
|
15 دقيق |
100 ميلي گرم در متر مكعب |
مونوكسيد كربن |
|
30 دقيقه |
60 ميلي گرم در متر مكعب |
|
|
1 ساعت |
30 ميلي گرم در متر مكعب |
|
|
8 ساعت |
10 ميلي گرم در متر مكعب |
|
|
8 ساعت |
120 ميكروگرم در متر مكعب |
اوزن |
|
1 ساعت سالانه |
200 ميكروگرم در متر مكعب 40 ميكروگرم در متر مكعب |
دي اكسيد ازت |
|
10 دقيقه 24 ساعت سالانه |
500 ميكروگرم در متر مكعب 125 ميكروگرم در متر مكعب 50 ميكروگرم در متر مكعب |
دي اكسيد گوگرد |
|
24 ساعته سالانه |
150 50 |
ذرات 10 PM |
|
UR/Lifetime |
6X10-6 ميكروگرم در متر مكعب |
بنزن |
UR* واحد ريسك است يعني 6 نفر از هر يك ميليون نفر اگر در تمام عمر با 1 ميكروگرم در متر مكعب بنزن مواجهه باشند خواهند مرد.
منابع
|
1) Sterne A. C. et al (1984) Fundamentals of air pollution 2nd ed., Academic press PP 3-17. 2 ـ غياث الدين، منصور (1378)، آلودگي هوا ترجمه از پركينز، انتشارات دانشگاه تهران صفحات 6ـ8 . 3) Heinsohn, R.J. and Kabel, R.L. (199), Sources and control of Air pollution, Prentice Hall New Jersey PP 652-666. 4) WHO (1987) Air quality guidelines for Europe, WHO Regional publication series 23/PP 315-323, 338-356. 5) U.S. Department of Health, Education and welfare, Environmental Health service (1970) , Air quality criteria for carbon monoxide PP 8-1 to 8-11 and 9-1 to 9-14. 6) U.S. Department of Health Education and welfare Environmental Health services (1970) Air quality criteria for photochemical oxidants, U.S. Government printing office, Washington D.C. Parts 9 and 10 . 7) Environmental protection Agency (1971) Air quality for oxygen oxides. Air pollution control office, Washington D.C. parts 9 and 10 . 8 ـ معاونت پژوهشي وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي (1372) بررسي آلاينده هاي هواي شهر تهران (گزارش) . 9) Vigliani E.C. (1979), Leukemia associated with benene :exposure, Anals of the New York Academy of sciences 271 (143-151) . 10) Jeremiy Colls (1997), Air pollution an introduction, E & FN SPON London. 11) Lende R, Huygen C, Jansen-Koster EJ, Knijpstra S, Peset R, Visser BF, Wolfs EH, Orie NG. (1975), A temporary decrease in the ventilatory function of an urban population during an acute increase in air pollution, Bulletin European de physiopathologie respiratory 11:31-43 . 12) Sorensens at al. (1983); Annoyance reactions. In Ewetz, L & camner P., ed. Health risks resulting from exposure to motor vehicle exhausts; Report to swedish Government committee on automotive air pollutions, Stockholm, National Institute of Environmental Medicine. 13 ـ غياث الدين، منصور : آلودگي هوا (ترجمه) چاپ سوم 1378 ـ انتشارات دانشگاه تهران صفحه 410 تا 415 . 14) Air quality control Co. (1997), Tehran Transport Emission Reduction project, part 2-15 . 15) Hemmiki,k (1994), cancer risk of air pollution, Epidemical evidence., Environmental health perspectives Vol. 102 sup. October 4. 16 ـ غياث الدين، منصور (1380)، آلودگيهاي ترافيك و اثرات آن بر جامعه. مجموعه مقالات دوّمين كنفرانس ترافيك تهران . 17) Revised WHO air quality guide lines for Europe second edition. (1998) CEHA News letter No. 24 April 1998. |
|
|
. . . اگر يكي از كيفيّات هوا بسيار زيادتر و يا بسيار كمتر از حد لازم گردد نوعي تعفّن در هوا پديد ميآيد كه شباهت به گنديدگي آب مردابهاي متعفّن دارد، گوهر هوا به تباهي ميگرايد و همه گيري، پديد ميآيد. (ابن سينا ـ قانون در طب)
. . .
|
|
|
آلودگي ناشي از صنعت
این وبلاگ به منظور دسترسی جامعه بهداشت محیط ایران به مطالب تخصصی راه اندازی شده است امید است مثمر ثمر باشد.